#امیر فرض اللهی
پیش از زمانه خود بودی همانطور که تاریخ را پند آینده ساختی ۰ در آثارت آینده را از پیش؛بیش خواندی ۰
در سگ کشی نشانههای دهه ۸۰ خورشیدی را که ویژه خواری و چیرگی ویژه خواری بر شایسته سالاری بود نشان دادی
ما همه بیهوش بودیم که نشانمان دادی چگونه همه خوابیم که علفهای هرز سینمای ایران را تبدیل به دشتی پر از ابتذال کرده است
کتاب نمایش در ایران ات مرجعی شد برای همه کسانی که میخواهند هنر تئاتر و سینما را در ایران بخوانند و کتاب نمایش در شرق آت به زبانهای شرقی بسیار برگردان و چاپ شد
تو نماد بزرگ روح پژوهشگری در هنر؛آسان طلب نبودن, و به اوج رسانیدن هنر تئاتر در ایران بودی به ما نشان دادی که چگونه تعزیه از سوگ سیاوشان برداشته شده نشانههای بزرگ فرهنگ ایرانی چیست
یک لحظه تصور کنیم اگر تو در هنر ایران نبودی آیا نمایش در ایران این چنین رشد و توسعه مییافت؟؟؟یا هنوز در حد اجرای برگردان آثار فرنگی میماندیم؟؟؟
پیشینیان یادمان دادند قدر هر چیز را آن وقت بدانیم که از دستش میدهیم
حالا که پیکرت بر خاک افتاده ببینیم اگر نبودی چه چیزهایی نداشتیم؟
۱۶ سال است که از ایران رفتهای و در نبودنت شاید ندانی که سطح آثار نمایشی در ایران چگونه پایین آمده و ابتذال حاکم بر سینما در تئاتر رخت پوشیده
شاگردانت چگونه آثار سطح پایینی به روی صحنه آوردند و ویدیو آرت را به جای هنر نمایش به خورد مخاطب دادند
آن هنگام که در ینگه دنیا گفتی ما آن چیزی هستیم که تولید میکنیم کدام هنرمند ایرانی باغیرتی به خود آمد که ما اکنون چه تولید میکنیم؟؟؟و آن سان از وظیفه ایرانی بودن گفتی و اینکه زبان و خاطره و فرهنگ و هویت ایرانی را باید به آیندگان به شیوه درست منتقل سازیم حتی مردم عادی هم فهمیدند۰ بهرام خان بیضایی تو نامیرایی
پیکرت بر خاک آرام میگیرد اما عمر مفیدت خیلی مفید بود و همچون فردوسی بزرگ نام خود را در برمان (حافظه) تاریخی فرهنگی ایران مانا ساختی
در قلب ینگه دنیا از دست اتفاقاتی که در ایران گذشت چه حرصها خوردی چه سخنان نغز گفتی
دونده امیر نادری با هنر ذهن پویای تو تدوین و جهانی شد
باشو غریبه کوچک ات در اوج جنگ پیوند دهنده قلب همه تیرههای ایرانی بود و سینمایی ترین اثر ساخته شدهات
افسوس که روزگار حیاتت قدر تو را ندانست که به تو مجال و فرصت دهد تا حماسههای این سرزمین را هوشمندانه بسازی و همچون کوراساوا که هویت سرزمین خودش را جهانی کرد هویت تاریخی ایرانیان را در دنیا با هنر ات طنین انداز شوی
افسوس که بسیار فراتر از زمانه ات نابغه بودی و روزگار زنده بودنت قدر تو را ندانست اما مانایی در توست که جایزهات را در روح و افکار و اندیشه ات جاودانه ساختی
در تارک حافظه تاریخی ایرانیان جایزهات همیشگیست نه در اسکار و کن و سلوقان۰۰۰
شان تو در جایزه خلاصه نمیشود عالیجناب بیضایی البته که اکنون جایزه بگیران در رثایت وا اسفا سر دادهاند اما قامت خردورزی و هنر تو کجا و کوته فکری آنان کجا
نامیرایی عالیجناب بهرام خان بیضایی۰
با طومار شیخ شرزین آت در دیوان بلخ چهار صندوق نهادی و دیباچه نوین شاهنامهات در اذهان مردم به تخیل سینما درآمد که چگونه فردوسی بزرگ رنج کشید و شاهنامه را سرود
تن بیاسا که کاخ بلندی از هویت ایرانی را در حافظه تاریخی فرهنگ ایران برافراشتی و در قله بلند هنر نمایش و سینمای ایران جایگاه ویژهای داری
و همچون همشهریت منوچهر جمالی کاخی از نظم فکری تاریخ فرهنگی ایرانیان را نواختی و بر افراشته ساختی
