پایگاه خبری تحلیلی نگاتیو
ما میرویم و او میماند و خاک شدن بیضایی در ایران خاریست بر چشم همه دشمنان ایران, تاریخ ,فرهنگ و زبان پارسی۰
به شرایط حال و امروز ایران ننگریم؛خاک شدن پیکر عالیجناب بیضایی در ایران میتواند یک نماد بزرگ فرهنگی شود همچون مزار نادرشاه افشار فردوسی بزرگ و۰۰۰ خاری بزرگ شود بر چشم همه انیرانیان و اهریمنان فرهنگ و تاریخ ایران
از خانواده بیضایی به خصوص مژده شمسایی گرامی میخواهیم مثل عالیجناب بهرام بیضایی بزرگ رفتار کند و حال و روز امروز ایران را نبیند بلکه برای تاریخ و شکوه میراث تاریخی که بیضایی پاس دارش بود یک تصمیم ماندگار بگیرد و پیکر بزرگترین شخصیت تئاتر ایران و اندیشه ورز بزرگ سینمای ایران را اجازه دهد در خاک ایران آرام گیرد
این خواست هزاران نفر از اهالی فرهنگ و هنر ایران است که بیضایی میراث دار بسیار بزرگش بود
خاک شدن او در ایران جنبههای بسیار باشکوه و بزرگ دارد و پرچم بزرگی خواهد بود دربرابر بدخواهان فرهنگ تاریخی ایرانیان
این تصمیم میتواند به یک نماد تبدیل شود و همانگونه که عالیجناب بیضایی در عمر بسیار مفیدش تمام قد و با تمام وجود در وجوه نمایشی و پژوهشگری میراث دار بزرگ تاریخ فرهنگی ما در هزارههای مختلف بود؛خاک شدن او ر ایران هم میتواند موجب سربلندی شود و هم نماد مقاومت فرهنگ ایران در برابر انیرانیان
صد البته وجوه دیگر این تصمیم میتواند ادامه حیات فرهنگی ایرانیان را بر مزار او در اشکال مختلف نظیر شاهنامه خوانی بازخوانی آثار او و برگزاری رویدادهای مختلف فرهنگی در محوطه مزارش باشد و مردم ایران را بیشتر به یاد قلههای فرهنگی کشور بیاندازد
احساسیترین و بیم ناکترین تصمیم سپاردن پیکر او در خاک ینگه دنیاست که هیچ دستاورد تاریخی اجتماعی سیاسی فرهنگی ندارد و اتفاقاً شجاعت بزرگ آن است که همچون بهرام بیضایی که زور نمیپذیرفت برای زنده نگه داشتن بیشتر حیات فرهنگیش پیکر او زرهایی از خاک ایران شود و مزارش به جولانگاهی اسطوره آمیز برای مقاومت فرهنگی ایرانیان در برابر اهریمنان تاریخی ایران
این تصمیم بسیار ماندگار و شجاعانه میتواند همه ما ایرانیان را سربلند نگه دارد تصور کنید اگر صادق هدایت و غلامحسین ساعدی در خاک ایران آرام میگرفتند چقدر مزار آنها محل مراجعه و توجه بسیار بیشتر بدانها میشد پاتوق فرهنگی بسیار بزرگ برای مردم و دوستداران فرهنگ و هنر قرار می گرفت
از یک تصمیم احساسی فرار کنیم و به فردای ایران بیاندیشیم و نسلهای آینده را از حضور بر مزارش محروم نسازیم
یادمان باشد بیضایی اسطوره شناس بزرگی بود که با کارها و آثارش خود اسطوره شد پس اجازه بدهیم این اسطوره بیبدیل با خاک شدن در ایران به پرچمی بزرگ و جاودانه برای ایرانیان و فرهنگ تاریخی مان در برابر بدخواهان زبان پارسی و اسطورههای ایرانی تبدیل شود و از یک تصمیم به شدت احساسی و ضد منافع ملی میهنی جلوگیری کنیم
اکنون که پیکر مولانا،نظامی ،ابوریحان بیرونی و چند تن از بزرگان تاریخ فرهنگی ایران در جغرافیای فعلی ایران حضور ندارد چه مدعیان بسیاری برای افکار اشعار و آثار ایشان پیدا شده بچه افسوسها که نمیخوریم برای عدم حضور آرامگاه ایشان در ایران
این یک ظلم بزرگ تاریخی به عالیجناب بهرام بیضایی است که یک فرد او را متعلق به خود بداند و به جای مردم ایران برای به خاک سپردن او تصمیم گیری کند
بزرگترین شخصیت تئاتر ایران متعلق به ملت ایران است و اندیشمندی همچون بهرام بیضایی در تاریخ سینمای ایران نیز جایگاهی بسیار رفیع دارد اگر در خاک ایران آرمیده شود آرامگاهش همچون آرامگاه فردوسی و سعدی و حافظ محل بزرگی برای بازدید پاتوق فرهنگی و گسترش افکار ایشان و برگزاری رویدادهای بزرگ فرهنگی خواهد بود
در آخر میتوان گفت اگر این لجاجت بر محور یک فرد اجرایی شد لااقل او را مومیایی کنید تا بتوان پس از گذر از تاریخ این امکان فراهم شود که عالیجناب بهرام بیضایی به خاک ایران منتقل شود و در میان انبوه چند ده میلیونی علاقمندان ایشان پاتوق بسیار بزرگ فرهنگی در آرامگاه ایشان در خاک ایران ایجاد شود
